[ مبارزهء علما با صوفيّه ] لهذا علماى سابق همّت خود را مصروف فضايح ايشان نمودند ، به خصوص جد امجد فاضل متّقى ملا محمّد تقى مجلسى قدّس سرّه ، وخال مفضال محقّق ماهر ملّا محمّد باقر مجلسى طاب ثراه در زمان صفويّه در قلع وقمع اين طايفهء خبيثه سعى بليغ مبذول داشتند ، و در ميدان طاعت ، گوى سعادت ربودند ، و همچنين والد ماجد علّامه - طاب ثراه - به تأييد سلطان زمان - خلد اللَّه ملكه - در محو آثار اين طايفهء ضالّه كوشيدند ، و تا حيات داشتند مشغول جهاد اكبر بودند ، چنانچه اين معنى از احاديث سابقه ظاهر شد كه از جملهء آنها اين بود كه : شخصىبه خدمت حضرت صادق عليه السلام عرض كرد كه در اين زمان ظاهر شده‌اند جمعى كه آنها را صوفيه مىگويند دربارهء آنها چه مىفرمائيد ؟ حضرت فرمود كه : « آنها دشمنان مايند ، پس هر كه ميل كند به آنها از آنها است ومحشور مىشود باآنها ، و بعد از اين جمعى خواهندآمد كه ادّعاى محبّت ما نمايند وميل به آنها كنند و خود را شبيه به آنها سازند ، ولقب تصوّف را بر خود گذارند وتأويل كلام آنها كنند ، آگاه باشيد ! كه هر كه ميل كند به آنها از ما نباشد